Judo w Polsce cz.2

Całą działalnością sportową w tamtym czasie w kraju kierował Główny Komitet Kultury Fizycznej za pośrednictwem Departamentu Sportu, w ramach którego działały różne wydziały, w tym Wydział Sportów Walki. W jego skład wchodziły sekcje podnoszenia ciężarów i zapasów. Działacze judo (m.in. Bogusław Skut, Henryk Gielec, Janusz Pawluk, Jan Ślawski, Aleksander Muszyński) zaproponowali Tadeuszowi. Kochanowskiemu, który był działaczem sekcji podnoszenia ciężarów GKKF, aby stworzył przy niej podsekcję judo. Działacze się zgodzili i w 1953 r. powstała taka struktura, a jej przewodniczącym został T. Kochanowski. Pierwsze zawody wewnątrz klubowe rozegrane zostały na Warszawskim AWF-ie 13.12.1953 roku (zawody te zorganizowano wg. przepisów EUJ). Judo miało więc podstawowe ramy organizacyjne. Pierwsze w kraju zawody drużynowe pomiędzy drużynami ,,Gwardii” i AZS-AWF odbyły się 23 maja 1954 r. w Warszawie. Wygrał AZS. Od 7 do 14 lutego 1955 zorganizowano w Ośrodku GKKF w Cetniewie pierwszy kurs sędziowski w judo, ustalono przepisy walki oraz wymagania na stopnie szkoleniowe i tryb przeprowadzania egzaminów. Były już przepisy, byli pierwsi sędziowie, można było regularnie organizować zawody. Pierwsze zawody indywidualne odbyły się 18-19 marca 1955 r. w Warszawie w Hali Gwardii (przy placu Mirowskim). Następnie rozegrano Turniej Zrzeszeń Sportowych w październiku w Krakowie. Pierwsze zawody międzynarodowy odbyły się w listopadzie 1955 roku był to drużynowy turniej pionów gwardyjskich z NRD (Dynamo) i Polski (Gwardia) również w Hali Gwardii. Powstają kolejne sekcje: TWF Gdańsk, AZS Kraków i Gwardia Wrocław. W dniu 19.05.1956 podsekcję judo przy sekcji podnoszenia ciężarów GKKF przekształcono w samodzielną sekcję judo, od tego momentu był już tylko krok do powstania Polskiego Związku Judo. Bowiem w tym czasie sekcje GKKF przekształcały się w Polskie Związki. W tym roku rozegrano Pierwszy Ogólnopolski Indywidualny Turniej Judo Zrzeszeń Sportowych traktowany jako nieoficjalne Mistrzostwa Polski.

 

W dniach 18-19 maja 1957 roku zorganizowano w Łodzi Pierwsze. Indywidualne Mistrzostwa Polski Seniorów w Judo. „Rasowych” judoka można było policzyć na palcach – w pierwszych Mistrzostwach Polski w judo brali udział m.in. zapaśnicy w stylu wolnym i zawodnicy przyuczeni do judo, a trenujący inne dyscypliny sportu – np. akrobatykę sportową. Pierwszymi Mistrzami Polski zostali: Zbigniew Wójcik AZS Kraków, Kazimierz Jaremczak TWF Gdańsk, Adam Święc AZS AWF W-wa, Waldemar Kołaczkowski AZS AWF W-wa, Ryszard Zieniawa TWF Gdańsk, Marian Ulfik AZS AWF W-wa. Przy okazji MP odbyło się Zebranie założycielskie PZ Judo Umożliwiło to zarejestrowanie PZ Judo w rejestrze sądowym w Warszawie dnia 19 lipca 1957 r. Członkami założycielami (mającymi osobowość prawną) były AZS AWF Warszawa, AZS Kraków (pod wodzą Franciszka Hapka) oraz Legia Warszawa która mimo że nie posiadała sekcji judo, zgłosiła się na członka założyciela jako niezbędna trzecie stowarzyszenie sportowe. Prezesem PZ Judo został T. Kochanowski (będący jednocześnie prezesem Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów), wiceprezesami zostali Franciszek Hapek i Bogusław Skut (odpowiednio od spraw sportowych i spraw sędziowskich), sekretarzem generalnym Zbigniew Marzec (następnie już od 01.09.1957 Jan Ślawski). Członkiem zarządu PZ Judo zostaje m.in. Celina Szulc – pierwsza kobieta w Polsce praktykująca judo, w skład zarządu weszli również Aleksander Muszyński i Ryszard Zieniawa. W Zebraniu tym uczestniczyli oprócz wymienionych m.in. Janusz Pawluk i Tadeusz Naskręt. Przez kilka następnych kadencji funkcję prezesa PZ Judo piastował Bogusław Skut, a na funkcji sekretarza generalnego pozostawał Jan Ślawski.

 

Pierwsze spotkanie między państwowe z zespołem NRD Polacy rozegrali w 1957 roku w Gdyni., niestety przegrali 1:11. W pokonanej drużynie m.in. wystąpili Kazimierz Jaremczak i Ryszard Zieniawa. Tymczasem powstają nowe sekcje judo: AZS Kraków, TWF „Zryw” Gdańsk, a następnie AZS Wrocław, „Wisła” Kraków i AZS Gliwice.

 

W 1958 roku PZ Judo stał się członkiem Europejskiej Unii Judo (EUJ). W roku tym powstają dalsze sekcje przy klubach sportowych: m.in. AZS W-wa Jelonki (J. Ślawski), AZS Politechnika W-wa (J. Grotkowski), Spójnia Gdańsk (z R. Zieniawą, A. Zawadzkim i Koreańczykiem Im Kuan Sik – sekcja ta powstała po przeniesieniu z TWF Gdańsk), GKS Wybrzeże Gdańsk (R.Zieniawa) i Lotnik W-wa (B. Skut). Polacy (K. Jaremczak i R.Zieniawa) niestety bez sukcesów po raz pierwszy wystartowali w Mistrzostwach Europy w Wiedniu (8-10.05.1959). W tym roku 21.11. w Cieszynie na deskach Teatru Miejskiego odbyły się I Drużynowe Mistrzostwa Polski. Zwyciężyło Wybrzeże Gdańsk, przed AZS-AWF Warszawa i KS „Spójnią” Gdańsk.

 

Początkowo, na przełomie lat 50 i 60, polskich zawodników i trenerów doszkalali Czesi. M.in.: Adolf Lebeda (5dan) – autor wielu publikacji i wielki przyjaciel polskich judoka, Piszin (2dan), Synek (3dan) oraz Francuz L. Picard, wiceprezes Europejskiej Unii Judo. Później odwiedzili Polskę szkoleniowcy z NRD: Wolf (5 dan) i Jahn (dan), którzy przyjęli pierwszy w Polsce egzamin na pierwszy dan. Na początku lat 60-tych powstają następne kluby m.in.: „Jagiellonia” w Białymstoku, „Polonia” w Bydgoszczy, „Flota” w Gdyni. AZS w Gdańsku i Poznaniu trochę później (1964) KS „Czarni” w Bytomiu, który założył i rozwinął Józef Wiśniewski, późniejszy prezes PZ Judo w latach 1994-2004).

 

czytaj dalej —> strona 3